Wekelijkse column Ron König

‘Waarom zouden we de klok een uur terug zetten naar de wintertijd? Dan duurt 2020 nog langer!’ Dit grapje ging in het weekend van de wintertijd rond op sociale media. Grappig, maar achter dit grapje zit een pijnlijke waarheid. Veel dingen zijn dit jaar minder leuk dan anders. Dat geldt voor grote dingen die niet door kunnen gaan, zoals verre reizen of trouwfeesten.

Maar misschien geldt het nog wel meer voor de kleine dingen. Verjaardagen, de sporttraining van de kinderen of het praatje met andere ouders op het schoolplein: alles is anders en letterlijk afstandelijker. Zelfs gewoon samen boodschappen doen met je partner of je kinderen is op dit moment niet verstandig.

Ik merk dat velen van ons worstelen met de regels en nieuwe ‘omgangsvormen’. En dat begrijp ik goed. Iedereen heeft behoefte aan ontspanning, en de mogelijkheden zijn beperkt. Uit eten met vrienden, een concert bezoeken of je favoriete club aanmoedigen vanaf de tribune zit er voorlopig niet in.

Zelf probeer ik te blijven kijken naar wat wel kan. Uitgebreid koken met het gezin bijvoorbeeld. Mijn ontspanning vind ik vooral buiten. Tijdens het hardlopen of tijdens een lange wandeling buiten de stad. Soms is het afstand houden ook komisch, als er tegenliggers zijn op een smal en glibberig bospad. Vorige week fotografeerde ik vanaf de Worp deze prachtige zonsondergang.

We zitten samen in deze onwerkelijke situatie en niemand weet voor hoe lang. Dat maakt het wachten op betere tijden lastig. En toch is het ook wel simpel: hoe beter wij ons aan de maatregelen houden, des te sneller kunnen we deze periode afsluiten.

 

Ron König