Wekelijkse column Ron König: Geen vuurwerk, wel voorzichtig carbidschieten Twee weken geleden reisde ik af naar Utrecht. Naar het Veiligheidsberaad, waar ik als vicevoorzitter van onze veiligheidsregio aanwezig was. Ik was wat vroeg en raakte in gesprek met Emile Roemer, waarnemend burgemeester van Alkmaar. Hij begon meteen over carbidschieten, maakte zich grote zorgen. “In heel Noord-Holland is geen melkbus meer te krijgen”. En carbidschieten is in Noord-Holland niet eens een traditie.” Hij maakte zich grote zorgen over de risico’s van carbidschieten door mensen die daar geen ervaring mee hebben. Hij zou in de vergadering pleiten voor een landelijk verbod op carbidschieten. <h2>Goede afspraken</h2> <p>Hoewel ik zijn zorg volledig begreep, wees ik hem er voorzichtig op dat het verbieden van carbidschieten in ons deel van het land tot heel veel gedoe zou leiden en dat we over carbidschieten in Oost-Nederland goede afspraken hebben gemaakt. En dat het eigenlijk altijd goed verloopt.</p> <h2>Gemeenten bepalen zelf</h2> <p>Gelukkig werd Oost-Nederland geholpen door het kabinet, dat duidelijk geen zin had om naast het gewone vuurwerk ook het carbidschieten te verbieden. Afgelopen week is daarom een door onze veiligheidsregio opgestelde notitie over carbidschieten ingebracht in het landelijk overleg. Met als kernboodschap ‘gemeenten bepalen zelf of ze carbidschieten wel of niet willen toestaan en aan regels willen binden’. Die notitie is vastgesteld.</p> <h2>Nieuwe traditie?</h2> <p>Voor Deventer betekende dat ook nog wel wat, want tot nu toe kennen wij geen bepalingen over carbidschieten in onze Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Omdat het maar op beperkte schaal plaatsvindt en wel goed verloopt. Maar nu vuurwerk niet mag tijdens de jaarwisseling zou er ook in Deventer wel eens een nieuwe traditie tot stand kunnen komen.</p> <h2>Zorgvuldig carbidschieten</h2> <p>Carbidschieten moet kunnen wat mij betreft, maar dan wel graag door ervaren carbidschieters, buiten de bebouwde kom en alleen tijdens daglicht op de laatste dag van dit gekke jaar. Aan de gemeenteraad heb ik voorgesteld om met spoed onze APV te wijzigen. Om te zorgen dat het carbidschieten zorgvuldig gebeurt en vooral om te voorkomen dat ondeskundig knallen leidt tot extra belasting van de al zo zwaar belaste zorg. Begin december besluit de gemeenteraad. Als donderslag bij heldere hemel zullen we maar zeggen.</p> <p> </p> <p>Burgemeester Ron König</p> 2020-11-26 09:15:00 +0100 2020-11-25 20:44:26 +0100 2020-11-26 09:20:28 +0100 Wekelijkse column Ron König: “Een ongekende storm naar een donker land” Corona, de meesten van ons hadden er een jaar geleden nog nooit van gehoord. Ja, als exotisch biertje, of als de krans van licht om de zon, maar niet als het virus dat ons nu al maanden in zijn greep houdt. <h2>Ineens heel dichtbij</h2> <p>We horen het woord nu de hele dag. Omdat je het virus niet ziet en niet voelt zolang je niet ziek bent, blijft het een abstracte term. Is het daarom zo moeilijk ons aan de maatregelen te houden? Toch zijn er momenten dat corona ineens heel dichtbij komt. Als iemand in je omgeving ziek wordt of zelfs overlijdt. Of als je zelf werkt met coronapatiënten.</p> <h2>Kwetsbaar en krachtig</h2> <p>Voor mij was de brief van mijn collega Onno van Veldhuizen zo’n moment. De burgemeester van Enschede kreeg corona en schreef een open brief aan zijn inwoners. Kwetsbaar én krachtig: ‘Nooit was ik méér in mijzelf; ik ben afgedreven, verwaaid in een ongekende storm naar een donker land. Ik voel hoe ik aan mijzelf ontglip, los moet laten, af moet haken en dat nog steeds absoluut niet wil.’</p> <h2>Indrukwekkend en dapper</h2> <p>Zijn brief laat ons zien hoe snel corona een topfitte en gezonde man naar een lichamelijk en mentaal dal brengt. Ik vond zijn brief indrukwekkend en dapper en deze maakte mij weer bewust van hoe ernstig corona kan zijn. Onno van Veldhuizen is gelukkig weer thuis, waar hij verder opknapt. Ik wens hem een heel voorspoedig herstel.</p> <p> </p> <p>Burgemeester Ron König</p> 2020-11-19 15:16:00 +0100 2020-11-19 15:16:09 +0100 2020-11-19 15:18:54 +0100 Wekelijkse column Ron König: Mijn eigen meiden Een paar weken geleden kwamen mijn dochters bij mij thuis te eten. De grote eettafel had ik nog wat langer gemaakt, zodat we anderhalve meter afstand van elkaar konden houden. Ze wonen alle vier in een studentenhuis en dat betekent dat afstand houden voor ieder van ons echt nodig was. Het was hartstikke gezellig en goed om bij elkaar te zijn. En toch was het ook een wat gemankeerd samenzijn. Ik vind het zo onnatuurlijk en ook zo pijnlijk eigenlijk dat ik mijn eigen meiden niet even kan vasthouden. <h2>Leukere verhalen</h2> <p>Natuurlijk ging het aan tafel ook wel even over Corona, maar gelukkig waren er ook veel leukere verhalen. Toen ze weer op weg naar hun studentenhuizen waren, zat ik nog wat te mijmeren. En realiseerde me dat de studententijd van mijn jongste drie kinderen - de oudste werkt inmiddels- behoorlijk beperkt wordt door corona. Online colleges, zelfs een online stage vanuit het eigen studentenhuis, geen leuke stapavonden en leven op de eigen kleine studentenkamer. Ik had ze het zo graag anders gegund.</p> <h2>Normaal met elkaar omgaan</h2> <p>De mijmering maakte ook zo duidelijk dat ieder van ons deze dagen nog meer dan normaal leeft in zijn of haar eigen bubbel. Gelukkig was er deze week best veel positief nieuws. Minder besmettingen en de eerste tekenen van een goed werkend vaccin. Als dat zo doorgaat kunnen we over een tijdje misschien weer op een ‘normale’ manier met elkaar omgaan, al vraag ik me wel af hoe normaal dat dat oude normaal was.</p> <p> </p> <p>Burgemeester Ron König</p> <p> </p> 2020-11-12 10:30:00 +0100 2020-11-12 10:27:32 +0100 2020-11-12 10:28:33 +0100 Wekelijkse column Ron König ‘Waarom zouden we de klok een uur terug zetten naar de wintertijd? Dan duurt 2020 nog langer!’ Dit grapje ging in het weekend van de wintertijd rond op sociale media. Grappig, maar achter dit grapje zit een pijnlijke waarheid. Veel dingen zijn dit jaar minder leuk dan anders. Dat geldt voor grote dingen die niet door kunnen gaan, zoals verre reizen of trouwfeesten. <p>Maar misschien geldt het nog wel meer voor de kleine dingen. Verjaardagen, de sporttraining van de kinderen of het praatje met andere ouders op het schoolplein: alles is anders en letterlijk afstandelijker. Zelfs gewoon samen boodschappen doen met je partner of je kinderen is op dit moment niet verstandig.</p> <p>Ik merk dat velen van ons worstelen met de regels en nieuwe ‘omgangsvormen’. En dat begrijp ik goed. Iedereen heeft behoefte aan ontspanning, en de mogelijkheden zijn beperkt. Uit eten met vrienden, een concert bezoeken of je favoriete club aanmoedigen vanaf de tribune zit er voorlopig niet in.</p> <p>Zelf probeer ik te blijven kijken naar wat wel kan. Uitgebreid koken met het gezin bijvoorbeeld. Mijn ontspanning vind ik vooral buiten. Tijdens het hardlopen of tijdens een lange wandeling buiten de stad. Soms is het afstand houden ook komisch, als er tegenliggers zijn op een smal en glibberig bospad. Vorige week fotografeerde ik vanaf de Worp deze prachtige zonsondergang.</p> <p>We zitten samen in deze onwerkelijke situatie en niemand weet voor hoe lang. Dat maakt het wachten op betere tijden lastig. En toch is het ook wel simpel: hoe beter wij ons aan de maatregelen houden, des te sneller kunnen we deze periode afsluiten.</p> <p> </p> <p>Ron König</p> 2020-11-05 11:25:46 +0100 2020-11-05 11:25:46 +0100 2020-11-05 11:25:46 +0100 Wekelijkse column Ron König (week 45) Beste Deventenaren, Op deze plek laat ik vanaf nu wekelijks van me horen. Bent u al coronamoe? Dat snap ik best. We krijgen nu van alle kanten alarmerende berichten. Van Mark Rutte, van de media, misschien ook van familie-, vrienden en kennissen: Het gaat niet goed, de situatie in Deventer verslechtert. We moeten het virus onder controle krijgen door ons goed aan de maatregelen te houden, streng zijn voor onszelf en elkaar helpen. We doen ons best. <p>Over Bathmen is veel gezegd en geschreven de laatste weken. Nadat er daar in september zorgwekkend veel besmettingen waren, zijn de Bathmenaren uit eigen beweging in een soort lockdown gegaan. Niet meer sporten, niet meer naar het café, Cultuurhuus Braakhekke dicht. Ik heb de Bathmenaren een brief gestuurd om ze een hart onder de riem te steken en mijn waardering uit te spreken.</p> <p>Wat we gelukkig geleerd hebben van Bathmen, is dat het dus echt wel werkt, zo’n pas op de plaats. Het is niet leuk, maar je doet het ergens voor en dat blijkt dus ook te werken. Na twee weken zagen we het aantal besmettingen daar flink afnemen en liep Bathmen qua aantallen besmettingen weer in de pas met de hele regio.</p> <p>Dat vind ik hoopvol! Met voorzichtig zijn help je jezelf maar ook je naasten. Dat is een mooie les die ik hieruit geleerd heb.</p> <p>Houd moed en tot volgende week!</p> <p> </p> 2020-11-03 09:19:00 +0100 2020-11-03 09:19:33 +0100 2020-11-03 20:12:55 +0100